FAYZ

FAYZ, Ahmad Fayz (1911.13.2, Siyolkat — 1984.27.11) — Pokiston shoiri, tanqidchi va jamoat arbobi. Siyolkat (1917-29) va Loxur (192934) kollejlarida tahsil olgan. 1972 yildan Pokiston san’ati milliy Kengashining raisi. “Pakistan tayme” (“Pakistan”, 1947-51; 1955-58), “imroz” (“Imros”, 1948-51; 1955-58) gazetalarida bosh muharrir. 1950 yilda Jahon tinchlik Kengashining a’zoligiga saylangan va shu yili “Ravalpindi fitnasi” ishtirokchisi sifatida ayblanib, qamoqqa olingan. 1955 yilda ozod qilingan. Urdu va Panjob tillarida ijod qilgan. Fayz lirikasida insoniy his-tuyg’ular, chuqur falsafiy mushohadalar hamda siyosiy masalalar muhim o’rin tutadi. U she’riyatning g’azal, qasida, marsiya va boshqa janrlarida ijod qilgan. Fayz “G’amginlar” (1941), “shamol qo’li” (1952), “Zindonnoma” (1957), “tosh ostida qolgan qo’l” (1963), “Sinay vodiysi” (1971) she’riy to’plamlari, qamoqdan yozilgan xatlardan iborat “panjarali tuynuk” (1971) kitobi va boshqa asarlar muallifi. Dehlida o’tgan Osiyo yozuvchilari 1-konferentsiyasi (1956), Osiyo va Afrika yozuvchilarining Toshkent (1958) hamda Olmaota (1973) konferentsiyalari qatnashchisi. Ayrim asarlari o’zbek tiliga tarjima qilingan. “Nilufar” mukofoti laureati (1975).

Manba

O'zbekiston Milliy Ensiklopediyasi

Sun'iy intellekt javobi:

Fayz so‘zi o‘zbek tilida turli ma’nolarga ega bo‘lib, asosan quyidagi mazmunlarda ishlatiladi:

Ijobiy nur, yorug‘lik, ma’naviy yuksalish
Fayz so‘zi adabiyotda va kundalik nutqda ko‘pincha ijobiy nur, ma’naviy yuksalish va barkamollik ramzi sifatida ishlatiladi. Masalan:

“Uning yuzida katta bir fayz bordir” — demak, uning yuzida yorqin, samimiy, quvnoq tabassum bor.
“Qalamga fayz keldi” — deganda ijodkorning ilhomi, ma’naviy quvvati oshgani nazarda tutiladi.

Baxsh etish, fazilat, bereket
Fayz so‘zi ba’zan insonga beriladigan ijobiy fazilatlar, bereket, baraka ma’nosida keladi. Bu ma’noda u nasib etish, mol-mulk yoki hayotdagi yaxshiliklarni olishingizni ifodalaydi.
Diniy yoki ma’naviy ma’noda
Islomiy madaniyatda “fayz” so‘zi Alloh tomonidan beriladigan baraka, ilhom va rahmat ramzi sifatida ham qaraladi. Diniy matnlarda “fayz” odam qalbiga tushadigan pokiza kuch, ilohiy marhamat deb tushuniladi.
Foydalanish joylari
Fayz so‘zi adabiyotlarda, she’riy matnlarda, tilimizning tasavvuriy so‘z boyligi sifatida keng ishlatiladi. Bundan tashqari, kitob nomlari, maqolalar, san’at asarlarining nomlarida ham uchraydi. Masalan, “Fayzli tuproq”, “Ilhom va fayz”, “Hayotga fayz kiritish” kabi iboralar keng tarqalgan.
Sinonimlar
Fayz so‘zining sinonimlari sifatida nur, barkamollik, marhamat, baraka, ilhom, rahmat so‘zlari ishlatilishi mumkin.

Xulosa:
Fayz so‘zi o‘zbek tilida ma’naviy yuksalish, nur, baraka va ilhom tushunchalarini ifodalovchi boy ma’noga ega so‘zdir. U odamlar va tabiatdagi ijobiy energiya, ma’naviy kuchni anglatadi va har qanday kontekstda ijobiy ma’noda ishlatiladi.